Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

Παρένθεση

Θα αφήσουμε τον επικείμενο επισκέπτη μας (βλέπε τέλος προηγούμενης ανάρτησης) να περιμένει στην πόρτα λίγο ακόμη (ελπίζω να μην το εκλάβει ως αγένεια) και θα ανοίξουμε μια παρένθεση. Δεν θα ασχοληθούμε με το παράπλευρο γιορτινό τραπέζι όπως έχουμε υποσχεθεί αλλά με μια ...εκπομπή!
Δεν βλέπω καμία από τις φετινές εκπομπές μαγειρικής είτε γιατί δεν προλαβαίνω είτε γιατί δεν είναι του γούστου μου. Εκτός από μία! Τις Κυριακές τα απογεύματα αν είμαι σπίτι βλέπω το ''Food & the city'' με τον σεφ Βασίλη Καλλίδη. Πριν προχωρήσω , πρέπει να διευκρινίσω ότι είμαι ...''στριμμένο άντερο''!!!! Δεν συμπαθώ καλά καλά τον εαυτό μου πόσο μάλλον τον υπόλοιπο κόσμο!!!!! Καλά , μην τρομάζετε , υπερβάλλω λίγο! Τέλος πάντων , όποτε βλέπω εκπομπές μαγειρικής είμαι όλο κριτική και υφάκι και τα ειρωνικά μου σχόλια πέφτουν ...σαν το χαλάζι! Ρωτήστε και τον σύντροφο , που αγανακτισμένος πια, τις περισσότερες φορές με πετά έξω από το καθιστικό! Φαντάζομαι ότι πήρατε μια ιδέα του τι συμβαίνει όταν βλέπω τέτοιες εκπομπές. Όχι όμως με τούτη! Και νομίζω ότι αυτό οφείλεται στον συμπαθέστατο κο. Καλλίδη. Πραγματικά με έχει κερδίσει με την απλότητα , τον ενθουσιασμό του,  τις ιστορίες του , τη μετριοφροσύνη , την καλή του διάθεση και κυρίως εκείνο το ζεστό αυθόρμητο χαμόγελό του. Δεν πουλά καθόλου σταριλίκι , σε όλα - γειτονιές που επισκέπτεται , φαγητά που δοκιμάζει- αντιδρά με ειλικρινή αυθορμητισμό! Με λίγα λόγια , είναι θαυμάσιος! Και γοητευτικός- με την έννοια ότι γοητεύει με την αμεσότητα του και την τόσο ευχάριστη προσωπικότητά του!  Και σας το λέει κάποια που είναι φειδωλή στις κολακείες!
Την Κυριακή που μας πέρασε λοιπόν,  βρέθηκε στον Βύρωνα όπου μαγείρεψε -έστησε την κουζίνα του στον πεζόδρομο της κεντρικής αγοράς του Βύρωνα!- τούτο το φαγητό που παρά την απλότητα του ήταν θεσπέσιο. Κι ήταν ένας καλός τρόπος να μαγειρέψω λίγες



 από τις ''πάνω από 5 κιλά'' χυλοπίτες που μου ετοίμασε η μητέρα μου το καλοκαίρι!


Γιουβέτσι με γαρίδες
(Συνταγή του σεφ Βασίλη Καλλίδη από την εκπομπή ''Food & the city'')







(Για 4 άτομα)

1 κιλό γαρίδες
4 -5 φρέσκες ντομάτες τριμμένες στον τρίφτη ή 2 κονσέρβες από ολόκληρες ντομάτες που θα περάσετε από τη μουλινέτα ( Προτίμησα το δεύτερο. Πρέπει να σας πω ότι το χειμώνα δεν μαγειρεύω με φρέσκες ντομάτες...Κι εσείς πρέπει να μου πείτε...........''Ποιο χειμώνα;''!!!!!)
3 κουταλιές πελτέ
1 φλιτζάνι ούζο (ή τσίπουρο ή παριανή σούμα που χρησιμοποίησα εγώ!)
3 -4 πιπεριές κέρατο
250 γρ χυλοπίτες
αλάτι
πιπέρι
ελαιόλαδο
Άφθονο φρεσκοτριμμένο μαϊντανό


Σ' ένα βαθύ τηγάνι (ή γουόκ) ζεσταίνετε καλά μπόλικο λάδι. Ρίχνετε τις γαρίδες και τις σωτάρετε καλά. Ρίχνετε το ούζο (ή ό,τι άλλο ) κι αφήνετε να εξατμιστεί. Εν τω μεταξύ περνάτε την ντομάτα από τη μουλινέτα (ή αν χρησιμοποιήσετε φρέσκια την τρίβετε). Καθαρίζετε και κόβετε σε ροδέλες τις πιπεριές.

Δεν έβαλα τόσες πολλές! Απλά ήταν τόσο όμορφες και τόσο θελκτικές που σκέφτηκα ότι άξιζε να τις φωτογραφίσω!


Μόλις εξατμιστεί το ούζο ρίχνετε την ντομάτα , τον πελτέ και τις πιπεριές. Ανακατεύετε. Περιμένετε να πάρει βράση. Ρίχνετε τις χυλοπίτες, προσθέτετε λίγο βραστό νερό αν χρειάζεται -στο σημείο αυτό καλό είναι να χαμηλώσετε τη φωτιά ένα βαθμό-  αλατοπιπερώνετε κι αφήνετε να βράσουν οι χυλοπίτες! Πολλή προσοχή! Οι χυλοπίτες κολλάνε εύκολα , γι'αυτό να ανακατώνετε το φαγητό συχνά. Έχετε και το νου σας μην τυχόν χρειαστεί να προσθέσετε  νερό στο φαγητό.
Ο σεφ στο τέλος έριξε τριμμένη φέτα. Εγώ από την άλλη προτίμησα φρεσκοτριμμένο μαϊντανό!

Στο Βύρωνα ο κος. Καλλίδης συνάντησε την κα. Ροζίτα Σώκου , η οποία είναι πολύ γκουρμέ και απ' ότι αποκαλύφθηκε εκπληκτική μαγείρισσα! Η κα. Σώκου λοιπόν , σε ένα θεσπέσιο ριζότο που έφτιαξε χρησιμοποίησε ένα μίγμα μυρωδικών που το φτιάχνει και το έχει στο ψυγείο προς μελλοντική χρήση. Ψιλοκομμένο κρεμμύδι , κρεμμυδάκι , καρότο , μαϊντανό , σέλινο κι άνηθο, όλα μαζί δημιουργούν ένα υπέροχα αρωματικό υλικό για σωτάρισμα που μας γλιτώνει από τους γνωστούς κύβους (βρίσκω πολύ τεχνητό το άρωμα τους , τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιώ κάποια bio χωρίς αλάτι αλλά και πάλι...). Έτσι σκέφτηκα ότι είναι μια πολύ ωραία λύση και σήμερα αφού προετοίμασα τα απογευματινά μαθήματα έτρεξα στη λαϊκή,




αγόρασα ό,τι χρειαζόμουν κι έφτιαξα ένα τέτοιο μίγμα.




 Κι είμαι έτοιμη να το δοκιμάσω!



Αλλά καιρός να κλείσουμε την παρένθεση και να ανοίξουμε την πόρτα...!


Καλό μήνα σε όλους!

Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010

Διορθώσεις

Στις αρχές του χρόνου σας είχα διηγηθεί εκείνη τη μικρή ιστορία με το σταφιδόψωμο. Και με εκείνη την ιστορία σας αποκάλυψα την αδυναμία μου στις σταφίδες. Σε εκείνη την ανάρτηση λοιπόν , σας έψησα ιταλική ciambella φτιαγμένη με ζουμερές, λαχταριστές σταφίδες , σε άλλη ανάρτηση έβαλα σταφίδες σ'ένα ωραιότατο στρουντλ με αχλάδια , και σε άλλη σε ένα κλασικότατο στρουντλ με μήλα , κι ακόμα παλιότερα σ' ένα υπέροχο ''fiore'' από την Μantova. Αλλά.....

..Δεν σας έψησα ποτέ ένα σταφιδόψωμο!

Σήμερα όμως σηκώθηκα πρωί πρωί (μα πολύ πρωί , να ''ευχαριστήσω'' τη γειτόνισσα που είχε ολονύχτιο πάρτι) κι είπα να διορθώσω την κατάσταση κι έτσι έψησα ένα , κι έτσι όπως βγήκε ζεστό ζεστό από το φούρνο , έκοψα μια φετούλα και την άλειψα με μπόλικο βούτυρο, το βούτυρο έλιωνε σιγά σιγά πάνω στο ζεστό σταφιδόψωμο ...κι ήταν όλα όμορφα! Ξεφύλλιζα και το βιβλίο του Νίκου Δήμου ''Η δυστυχία του να είσαι Έλληνας'' και γελούσα -ένα γλυκόπικρο γέλιο- ανακαλύπτοντας ξανά πόσο επίκαιρο είναι κι ας γράφτηκε σχεδόν 30 χρόνια πριν!
Σταφιδόψωμο λοιπόν , για κυριακάτικο απογευματινό με τσάι ή γιορτινό -πλησιάζουν σιγά σιγά οι γιορτές- πρωινό με βούτυρο , μαρμελάδα και σιγοπίνοντας καφέ κι η γιορτινή διάθεση καλά να κρατεί!

Σταφιδόψωμο


3 1/2 φλιτζάνια αλεύρι
3 κουταλιές της σούπας ζάχαρη
1 φακελάκι ξηρή μαγιά
1/4 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
1/4 κουταλάκι του γλυκού μαγειρική σόδα
1/4 κουταλάκι του γλυκού κανέλα
4 κουταλιές βούτυρο
1 ποτήρι ξινόγαλο
1 μπωλ σταφίδες ξανθές και..πληθωρικές!
λίγο λάδι και λίγο επιπλέον βούτυρο


Σ'ένα μεγάλο μπωλ ανακατώστε το αλεύρι με τη ζάχαρη , τη μαγιά , το αλάτι , τη σόδα και την κανέλα. Σ' ένα κατσαρολάκι και σε μέτρια φωτιά λιώστε το βούτυρο . Μόλις λιώσει ρίξτε το ξινόγαλο και αφήστε το ίσαμε να ζεσταθεί λίγο- να γίνει χλιαρό, προσοχή να μην κάψει!
Ρίχνετε το μίγμα βούτυρο-ξινόγαλο στο μπωλ με τα υπόλοιπα υλικά κι αρχίζετε να ζυμώνετε. Η ζύμη θα δέσει αμέσως -και θα ξεκολλά από την επιφάνεια του μπωλ , αν όχι ρίξτε λίγο αλεύρι ακόμη-  αλλά συνεχίστε να ζυμώνετε για άλλα 7-8 λεπτά περίπου. Προσθέστε τις σταφίδες και ζυμώστε λίγο ακόμα , ενσωματώνοντας τες.





 Βάλτε τη ζύμη στο πιο μεγάλο μπωλ που έχετε και του οποίου τα τοιχώματα θα έχετε λαδώσει ελαφρώς. Σκεπάστε με μεμβράνη και βάλτε το σε ζεστό μέρος. Αφήστε τη ζύμη να φουσκώσει -ο όγκος τουλάχιστον να διπλασιαστεί- για 1,5 ώρα περίπου.
Αλευρώστε την επιφάνεια του πάγκου εργασίας , πιάστε τη ζύμη και πλάστε την μακρόστενα έτσι ώστε να χωρά σε ορθογώνιο ταψί για κέικ διαστάσεων 10 x 30 εκ. περίπου. Βάλτε την σ' ένα τέτοιο ταψί καλά λαδωμένο, αλείψτε με λίγο λάδι την επιφάνεια του σταφιδόψωμου κι αφήστε το για μισή ώρα περίπου να διπλασιαστεί ο όγκος.
Στα 20 λεπτά ξεκινήστε να προθερμάνετε τον φούρνο στους 180 βαθμούς. Φουρνίστε το σταφιδόψωμο και ψήστε για 40 λεπτά περίπου. Να είστε σε επιφυλακή , μην τυχόν πάρει γρήγορα χρώμα η επιφάνεια , οπότε σκεπάστε με αλουμινόχαρτο.
Θα καταλάβετε ότι είναι έτοιμο όταν χτυπήσετε την επιφάνεια με τη λαβή του μαχαιριού και βγάλει ένα...υπόκωφο ήχο!!!






Crispy's culinary contribution to Christmas: Όπως είπα και στην προηγούμενη ανάρτηση , το blog τούτο θα προσπαθήσει να συμβάλλει στην γιορτινή ατμόσφαιρα με γαστρονομικές παρεμβάσεις! Όχι τόσο με κλασικές συνταγές για τις δύο κύριες μέρες των γιορτών αλλά περισσότερο για αυτό που ονομάζω ...παράπλευρες γαστρονομικές απολαύσεις των ημερών εκείνων. Καλούδια και νοστιμιές που θα τρώμε πριν και μετά τα Χριστούγεννα.....

Τωκ , τωκ!
Χμμ, κάποιος χτυπά την πόρτα!
Τωκ , τωκ!!
Χμμμ,  Κάποιος άκουσε τη λέξη ''Χριστούγεννα'' και.....

Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 2010

Έρωτες...

Στολιστήκαμε και σας ..περιμένουμε! Αποφασίσαμε να αντισταθούμε στη δύσκολη αυτή κατάσταση που μας προέκυψε και σκεφτήκαμε ότι λίγο κέφι,  καλή διάθεση και πάνω απ'όλα καλό φαγητό είναι τα βασικά συστατικά για να πορευτούμε προς τις γιορτές και βέβαια να περάσουμε καλά κατά τη διάρκεια αυτών. Το blog τούτο μέχρι το τέλος του χρόνου θα αναρτά συνταγές που ταιριάζουν με το όλο κλίμα- των εορτών εννοώ , όχι της ύφεσης! Όχι τίποτε εξεζητημένο , θα αφήσουμε τα αρώματα μπαχαρικών, μυρωδικών και λοιπών υλικών να κάνουν τη δουλειά. We' ll spice it up a bit!
Σήμερα θα μιλήσουμε για...έρωτες! Γαστριμαργικούς πάντα! Ίσως οι περισσότεροι γνωρίζετε ότι δηλώνω ερωτευμένη με το αχλάδι. Επιμένω ότι δίνει ωραιότερα γλυκά απ'ότι το μήλο , το οποίο μονίμως -κι αδίκως νομίζω- κλέβει την παράσταση. Το καλλίγραμμο αχλάδι είναι πιο θελκτικό κι αρωματικό!  Είναι από εκείνα τα αουτσάιντερ που στο τέλος κερδίζουν ....έστω τις εντυπώσεις!
Χμμμ, ο άλλος μου έρωτας είναι ...ανομολόγητος! Ο σύντροφος ωρύεται όταν τον φέρνω ....σπίτι! Αλλά επιμένω....αντιστέκομαι.....κι απολαμβάνω χωρίς ενοχές.....το βούτυρο!!! Ναι , δηλώνω αμετανόητη butter lover!!
Τώρα πού κολλούν μαζί οι δύο μεγάλοι μου έρωτες; Μα σ'έναν τίτλο! Ψάχνοντας να βρω συνταγές για αχλάδια , έπεφτα συνέχεια πάνω στο....pear butter! Μα τι στο καλό είναι αυτό το ...''αχλαδοβούτυρο'' αναρωτήθηκα; Τελικά δεν είναι παρά μια μαρμελάδα αχλαδιού.....αλλά ΤΙ μαρμελάδα. Τη βρήκα σε διάφορες εκδοχές αλλά προτίμησα αυτή (με κάποιες μικροαλλαγές) διότι περιείχε αγαπημένα αρώματα , κυρίως εκείνο του κάρδαμου!


Αρωματική μαρμελάδα αχλαδιού 



1,2 κιλά ώριμα αχλάδια
1 φλιτζάνι κρασί ξηρό , αρωματικό (και πολύ καλής ποιότητας)
το χυμό ενός λεμονιού
1 κουταλάκι εκχύλισμα βανίλιας
1 1/2 φλιτζάνι ζάχαρη
1 πρέζα κανέλα
λίγο κάρδαμο. Αν έχετε σκόνη , τότε 1 πρέζα από αυτό. Αν έχετε σπόρους τότε βγάλτε τα σποράκια από ένα από αυτά και κοπανίστε τα.







Καθαρίζετε τα αχλάδια , τα κόβετε σε μεγάλα κομμάτια και τα βάζετε σε μια κατσαρόλα με το χυμό λεμονιού και το κρασί. Σε μέτρια φωτιά τα βράζετε για 20-25 λεπτά περίπου - μόλις πάρει βράση το μίγμα σκεπάστε την κατσαρόλα. Προσέξτε μην σας ''αρπάξουν''.
Περνάτε τα αχλάδια από το μπλέντερ μέχρι να γίνουν ''πουρέ''. Τα επαναφέρετε στην κατσαρόλα και προσθέτετε τη ζάχαρη , τη βανίλια , την κανέλα και το κάρδαμο. Χαμηλώνετε τη φωτιά κι αφήνετε να σιγοβράσει για 1- 1,5 ώρα μέχρι να πήξει όπως οι μαρμελάδες. Μοιράζετε σε βάζα και μόλις κρυώσει η μαρμελάδα τα τοποθετείτε στο ψυγείο.


Crispy's confession: Είναι η ωραιότερη μαρμελάδα που έχω φτιάξει! Όταν ήταν πια έτοιμη , έκανα το ''λάθος'' να τη δοκιμάσω! Δεν μπορούσα να σταματήσω! Είναι η ιδανική μαρμελάδα για τις γιορτές που έρχονται έτσι όπως μοσχοβολά! Και πηγαίνει τόσο ωραία με.....Μα για αυτό θα μιλήσουμε στην επόμενη ανάρτηση!



Όταν συναντήθηκαν οι δύο μεγάλες αγάπες μου!

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

Αν έχεις τύχη διάβαινε...!

Cupcakes πορτοκαλιού με παπαρουνόσπορο



 Υλικά για 12 cupcakes

1 & 3/4 φλιτζανιού αλεύρι
2 κουταλάκια baking powder
1/2 κουταλάκι μαγειρική σόδα
2 αυγά - θα χωρίσετε τους κρόκους από τα ασπράδια
1/2 φλιτζάνι χυμό πορτοκαλιού
ξύσμα ενός πορτοκαλιού
1 κουταλάκι εκχύλισμα βανίλιας
120 γρ βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
1 φλιτζάνι ζάχαρη
1 κουτάλι σούπας παπαρουνόσπορο τον οποίο θα ρίξετε στο χυμό πορτοκαλιού



Προθερμαίνετε τον φούρνο στους  160 βαθμούς. Ετοιμάζετε ένα ταψάκι 12 θέσεων για cupcake όπου στρώνετε τις γνωστές χάρτινες θηκούλες. 
Σ' ένα μπωλ ανακατεύετε το αλεύρι με το baking powder και τη σόδα.




Σ' ένα άλλο μπωλ χτυπάτε τα ασπράδια σε μια σφιχτή μαρέγκα.
Σ'ένα τρίτο μπωλ χτυπάτε στο μίξερ το βούτυρο, τη ζάχαρη , τους κρόκους και τη βανίλια μέχρι να ομογενοποιηθεί καλά το μίγμα. Εναλλάξ ρίχνετε το αλεύρι και τον χυμό ξεκινώντας με 1/3 χυμό κι 1/3 αλεύρι . Μόλις ομογενοποιηθεί το μίγμα σταματάτε να χτυπάτε με το μίξερ και συνεχίζετε με την σπάτουλα με τη βοήθεια της οποίας και με πολύ απαλές κινήσεις ενσωματώνετε την μαρέγκα στο μίγμα. Μοιράζετε το μίγμα στις χάρτινες θήκες και ψήνετε για 15-20 λεπτά -εξαρτάται από τον φούρνο. 


Ελπίζω να έχετε αντιληφθεί ότι σήμερα....είναι η τυχερή σας μέρα! Πρωτ' απ 'όλα σας έψησα μερικά ωραιότατα , αφράτα και μυρωδάτα cupcake. Δεύτερον , απέφυγα να βάλω εκείνο το διαβολικά νόστιμο  , αλλά αλί και τρις αλί παχυντικό, κρεμώδες frosting από πάνω από τα cupcake, διότι προσέχω και τη δίαιτα σας καταλάβατε; Και το τρίτο και καλύτερο...... Σήμερα γλιτώσατε από την γνωστή κι ακατάσχετη πολυλογία μου!!!
Lucky you!!!






Crispy , don't speak!....... Eat!



Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2010

Αποπροσανατολισμοί

Ως food blogger με έχει αποπροσανατολίσει ο χαμός που γίνεται φέτος με εκπομπές μαγειρικής , ριάλιτι μαγειρικής , περιοδικά μαγειρικής , ένθετα μαγειρικής , βιβλία μαγειρικής , dvd μαγειρικής.....και ουφ.... σεμινάρια μαγειρικής! Εμένα ως food blogger πού με οδηγεί όλη αυτή η γαστρονομική πληθωρικότητα; Γιατί υπάρχω -ως blogger; Γιατί περιφέρομαι με την κατσαρόλα στο χέρι σκεπτόμενη την επόμενη ανάρτηση; Υπάρχει λόγος;  Προσπαθούσα να απαντήσω σε όλα αυτά τα ερωτήματα προσέχοντας συγχρόνως μην μου σβολιάσει η μπεσαμέλ (για άλλη συνταγή , όχι τη σημερινή!) και νομίζω ότι η απάντηση είστε εσείς! Μού αρέσει η παρέα σας! Και φυσικά να περιφέρομαι στα δικά σας blog και να προσανατολίζομαι προς κάτι πραγματικά απίστευτες νοστιμιές!
Κάτι άλλο που μ'έχει αποπροσανατολίσει τον τελευταίο καιρό είναι ο καιρός. Τέτοια εποχή συνήθως τρώω μανιωδώς όσπρια και το κρασί είναι αποκλειστικά κόκκινο. Φέτος όμως παραείναι ζεστός ο καιρός , η φασολάδα δεν ''τραβιέται'' ευχάριστα κι εγώ αναζητώ μανιωδώς Ασύρτικο Σαντορίνης! Και για να βρω τον προσανατολισμό μου,  φτιάχνω φαγητά που να ''τραβούν'' τούτο το κρασί-διαμάντι όπως το εξαιρετικό πιάτο που σας έχω σήμερα!

Ζυμαρικά με γαρίδες σε σάλτσα λεμονιού



Υλικά (για 4 άτομα)

24 μέτριες γαρίδες τις οποίες θα καθαρίσετε και θα κρατήσετε τις ουρίτσες (εναλλακτικά ένα πακέτο κατεψυγμένες γαρίδες)
2 σκελίδες σκόρδο κομμένες στη μέση
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
μαϊντανό ψιλοκομμένο
3/4 ποτηριού κρασί λευκό 
1 ποτήρι ζωμό (λαχανικών ή ότι θέλετε)
Το ξύσμα και το χυμό ενός λεμονιού
αλάτι 
πιπέρι
1 κουταλάκι μπούκοβο.
λίγο λάδι
400 gr ζυμαρικά τύπου penne , casarecce ή ότι άλλο θέλετε.


Σ'ένα μεγάλο και βαθύ τηγάνι ζεσταίνουμε λίγο λάδι και σωτάρουμε το σκόρδο , το κρεμμύδι και το μπούκοβο. Ρίχνουμε τις γαρίδες και τις σωτάρουμε κι αυτές για 2-3 λεπτά. Ρίχνουμε το κρασί και το ζωμό κι αφήνουμε να πάρει μια καλή βράση το φαγητό. Ρίχνουμε το ξύσμα και το χυμό του λεμονιού , σκεπάζουμε κι αφήνουμε να βράσει για 2-3 λεπτά ακόμη. Εν τω μεταξύ σε μια κατσαρόλα και σε αλατισμένο νερό που βράζει ρίχνουμε τα ζυμαρικά. Τα βράζουμε μέχρι 1-2 λεπτά πριν το κανονικό τους χρόνο βρασίματος. Με μια τρύπια κουτάλα τα μεταφέρουμε στο τηγάνι , τα ενσωματώνουμε στη σάλτσα και τελειώνουμε το βράσιμό τους εκεί -θα έχουμε προσέξει βέβαια η σάλτσα να έχει αρκετό ζουμί το οποίο θα ''πιουν'' τα ζυμαρικά. Μόλις είναι έτοιμα και τα ζυμαρικά , βγάζουμε το τηγάνι από το μάτι της κουζίνας και τελειώνουμε ρίχνοντας το μαϊντανό.
Κι είπαμε! Το κρασί να είναι Ασύρτικο Σαντορίνης!

Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

Είμαστε ακόμα ζωντανοί....

.... κάτι σαν τα ''ζωντανά'' γιαούρτια ας πούμε...!
Λοιπόν , είχα ένα ''ζωντανό'' γιαούρτι να ''σκοτώσω'' μιας και πλησίαζε επικίνδυνα η ημερομηνία λήξης (Σημείωση της γράφουσας : Εδώ που τα λέμε τα γιαούρτια δεν διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο αφού περάσουν την ημερομηνία λήξης, κρατάνε μια χαρά, μην σας πω και για 1 μήνα ακόμη! Τέτοια ''ζωντάνια''!)
Αλλά ήθελα να φτιάξω cupcakes ,  τα είχα υποσχεθεί κι έτσι έδωσα εντολή στον ιντερνετικό θεό google : ''yoghurt cupcakes'' πληκτρολόγησα και τι μου ήρθε ως απάντηση στις επικλήσεις; Greek yoghurt cupcakes!!! Ενθουσιάστηκα! Αισθάνθηκα μια εθνική υπερηφάνεια , ένα ''κάτι'' τελοσπάντων σκίρτησε μέσα μου, είχα να νιώσω έτσι από το Μαραθώνιο προ ημερών!
Κι εννοείται ότι έψησα μια 12άδα από ....

Greek yoghurt cupcakes!
(από το site big city little kitchen)



Υλικά (για 12 κομμάτια)

2 φλιτζάνια αλεύρι
1 κουταλάκι baking powder
1/2 κουταλάκι σόδα
120 γρ βούτυρο
2 αυγά
1 φλιτζάνι ζάχαρη
1 κουταλάκι εκχύλισμα βανίλιας
1 ελληνικότατο γιαούρτι (για τα γλυκά προτιμώ τα τύπου στραγγιστά με 2% λιπαρά. Δεν είναι τόσο υδαρά όσο τα κοινά γιαούρτια με 4% λιπαρά αλλά ούτε τόσο σφιχτά όσο το κλασικό στραγγιστό)


Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 150 βαθμούς.
Ετοιμάζουμε ένα ταψάκι για cupcake των 12 θέσεων.






Σ' ένα μπωλ ανακατεύουμε το αλεύρι με το baking powder και τη σόδα. Σ'ένα άλλο μπωλ χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη για λίγα λεπτά. Προσθέτουμε ένα ένα τα αυγά και συνεχίζουμε να χτυπάμε μέχρι να ομογενοποιηθεί το μίγμα.  Σταματάμε να χτυπάμε με το μίξερ και συνεχίζουμε στο χέρι με μια σπάτουλα. Προσθέτουμε τη βανίλια και το γιαούρτι. Τέλος προσθέτουμε το αλεύρι κι ανακατώνουμε μέχρι να ομογενοποιηθεί το μίγμα . Το μοιράζουμε στις χάρτινες θηκούλες και ψήνουμε για μισή ώρα περίπου.


Crispy's confession: Δεν είχα σκοπό να κάνω τούτη την ανάρτηση (just another cupcake recipe!) αλλά πρέπει να ομολογήσω ότι όλα τα γλυκά που φτιάχνω με γιαούρτι γίνονται καλύτερα όσο περνούν οι μέρες! Τούτα τα cupcake ήταν καλύτερα 2 μέρες μετά! Για την 3η μέρα δε γνωρίζω, δεν έμειναν παρά ...ψίχουλα!



Κυριακή, 7 Νοεμβρίου 2010

Sweet and Sour

Μιας και μ' έχει πιάσει μια ακατάσχετη εκλογολογία τις τελευταίες μέρες , αποφάσισα να μείνω στο κλίμα των ημερών και να αφιερώσω τούτη την ανάρτηση σε όλους/όλες τους/τις υποψηφίους/υποψήφιες! Θα τη χρειαστούν!
Αγαπητοί /αγαπητές υποψήφιοι/υποψήφιες .....(μια μικρή παύση για να δώσουμε έναν δραματικό τόνο).....ο αγώνας ήταν σκληρός. Σήμερα όλα τελειώνουν για κάποιους από εσάς. Για τους υπόλοιπους υπομονή μέχρι την επόμενη Κυριακή. Όλοι όμως κουραστήκατε , τρέξατε , γεμίσατε τον τόπο με τόνους χαρτομάνι , χαμογελάσατε φαρδιά πλατιά , μας χαιρετήσατε και μας δώσατε ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη...και μας υποσχεθήκατε πολλά. Όλα αυτά θέλουν κι απαιτούν σωματική ευεξία και για να αντέχετε ολοήμερους προεκλογικούς αγώνες ....πρέπει να τρώτε το πρωινό σας!!!
Σας έχω σήμερα ένα ωραιότατο και θρεπτικότατο πρωινό. Κι επειδή είναι made in USA, παρακαλούνται οι αριστερών πεποιθήσεων υποψήφιοι να μην στραβομουτσουνιάσουν και τρέξουν στο ψυγείο για κασέρι και σαρδελίτσα (και μετά αναρωτιέστε γιατί σας ανέβηκε η πίεση!)


Lemon pancakes



(για 6 κομμάτια)

1 φλιτζάνι αλεύρι
1 κουταλάκι baking powder
1 αυγό
2/3 φλιτζανιού γάλα
1/3 φλιτζανιού ξυνόγαλο
το ξύσμα ενός λεμονιού
το χυμό 1/2 λεμονιού
λάδι για το τηγάνισμα

Ανακατώνετε το αλεύρι με το baking powder.
Σ' ένα μεγάλο μπωλ χτυπάτε καλά το αυγό. Προσθέτετε το γάλα και το ξυνόγαλο , το χυμό και το ξύσμα και συνεχίζετε να χτυπάτε. Προσθέτετε τέλος το αλεύρι και χτυπάτε το μίγμα μέχρι να ομογενοποιηθεί.
Ζεσταίνετε σε μέτρια φωτιά λάδι. Ρίχνετε στη μέση του τηγανιού χυλό έτσι ώστε να σχηματιστεί ένα pancake το πολύ διαμέτρου 10-12 εκ. (Το χάρακα! Το χάρακα!). Τηγανίζετε καλά από τη μια μεριά και προσεκτικά γυρίζετε από την άλλη. Μόλις είναι έτοιμο το βγάζετε και συνεχίζετε με τον υπόλοιπο χυλό. Αν τυχόν έχετε τηγανάκι μικρού διαμέτρου τα πράγματα θα είναι σαφώς πιο απλά.
Αφού τα μοιράσετε στα πιάτα ρίχνετε από πάνω ωραιότατο ελληνικό μέλι!


Οι ηττημένοι παρακαλούνται να ρίξουν λίγο μέλι παραπάνω!!!

Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010

D' accord!

Έχω κάτι φίλους που έχουν κατάστημα με βιολογικά προϊόντα. Κάθε φορά που καταφθάνουν διάφορα καλούδια πέφτει τηλέφωνο . Καλείται η Crispy , να δοκιμάσει , να επιδοκιμάσει , να προτείνει συνταγές πώς θα μαγειρευτούν τα καλούδια , και συχνά πυκνά να μαγειρέψει τα καλούδια!
Κάπως έτσι συνέβη την προηγούμενη εβδομάδα:
-Crispy, δεν θα το πιστέψεις τι ήρθε!
Υπέθεσα ότι θα είχε καταφτάσει άλλη μια καταπληκτική σοκολάτα- η τελευταία αποκάλυψη ήταν μία με 60% κακάο , ρούμι και σταφίδες. Αριστούργημα!
Πήγα στο κατάστημα και μόλις μπήκα με έπιασαν κι οι δύο και με τράβηξαν εν μέσω ιαχών ενθουσιασμού μέχρι ...τους καταψύκτες! Κι εκεί αντίκρισα ...τα πρώτα βιολογικά μύδια! Άρτι αφιχθέντα από τις Ιρλανδικές θάλασσες! Η Crispy ως λάτρης κάθε είδους θαλασσινών πέταξε από τη χαρά της! (φευ , αυτό το πέταγμα δεν τη βοήθησε να φτάσει μέχρι τις απόκρημνες ακτές του Kenmare)
Ετοιμάσου μου είπαν! Το Σάββατο μαγειρεύεις μύδια!
Και πώς τα θέλετε τους ρώτησα , ελπίζοντας ότι θα μου ζητούσαν σπαγγετάδα.
Mais non! Οι φίλοι είναι γαλλόφιλοι και με παρακάλεσαν να τους τα φτιάξω έτσι όπως τα έτρωγαν στα bistrot του Παρισιού.
D'accord, τους είπα, αλλά μείον το βούτυρο.
Συμφώνησαν.
Κι έτσι έφτιαξα....


Moules marinieres


Υλικά (για 4 άτομα)

1 κιλό μύδια καθαρισμένα με το όστρακο (τα κατεψυγμένα είναι καθαρισμένα)
1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 σκελίδα σκόρδο κομμένη στα δύο
1 ποτήρι λευκό ξηρό κρασί πολύ καλής ποιότητας- όσο πιο αρωματικό τόσο το καλύτερο. Πχ μην χρησιμοποιήσετε έναν απλό ροδίτη , χρησιμοποιείστε ένα μοσχάτο αλεξανδρείας εκ της Λήμνου ορμώμενο. 
Μπόλικο φρεσκοκομμένο μαϊντανό
Λίγο λάδι.

Σε μια μεγάλη κατσαρόλα ζεστάνετε λίγο λάδι. Σ' αυτό σωτάρετε το σκόρδο και το κρεμμύδι μέχρι να μαλακώσουν. Προσοχή , μην μαυρίσετε το κρεμμύδι, δεν τσιγαρίζετε αλλά σωτάρετε! Μόλις μαλακώσει το κρεμμύδι ρίχνετε το κρασί. Αφήνετε 1-2 λεπτά να πάρει μια βράση και ρίχνετε τα μύδια. Σκεπάζετε την κατσαρόλα κι αφήνετε να μαγειρευτούν για 3-4 λεπτά σε δυνατή φωτιά χωρίς να ξεσκεπάζετε. Ανά τακτά διαστήματα , ανακατώνετε κουνώντας την κατσαρόλα πιάνοντας την από τα χερούλια. Μετά τα 3-4 λεπτά τα μύδια θα έχουν ανοίξει. Με μια τρύπια κουτάλα τα βγάζετε από την κατσαρόλα, τα βάζετε σε μια μεγάλη πιατέλα και -προσοχή εδώ!- πετάτε όσα δεν έχουν ανοίξει. Στην κατσαρόλα ρίχνετε το μαϊντανό κι αφήνετε τη σάλτσα να βράσει 1-2 λεπτά ακόμη.









 Περιχύνετε με αυτήν τα μύδια. Et bon appetit  και μην ξεχάσετε να τα συνοδεύσετε μ'ένα εξαιρετικό ελληνικό λευκό κρασί!

Crispy's warning. Η σαλτσούλα είναι σκέτη αμαρτία κι απαιτεί πολύ ψωμί!