Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Καλοκαιράκι χωρίς κολοκυθάκι γίνεται;

Αμ, δε γίνεται! Τουλάχιστον στη δική μας γειτονιά δε γίνεται. Γιατί λατρεύουμε το καλοκαιρινό κολοκυθάκι και τούτο το, ταπεινών προθέσεων, μπλογκ το έχει αποδείξει πολλάκις.

Αρκετές οι νέες συνταγές με κολοκυθάκι που έχουμε δοκιμάσει μέχρι στιγμής αυτό το καλοκαίρι, αυτή όμως που τιμάται πιο συχνά από την ταπεινή σας υποφαινόμενη είναι της σημερινής ανάρτησης.
Την βρήκα στο food section της ΝΥΤ και την αποθήκευσα στο recipe box μου (αμέ έχουμε και τέτοια στην NYT!) μόλις είδα στα υλικά υπήρχε κολοκύθι ΚΑΙ κάρυ! Όμως της άλλαξα τα φώτα της συνταγής, της έδωσα μια λεζερετέ, στοιχείο που το καλοκαιρινό τραπέζι έχει ανάγκη, και νομίζω, μάλλον πιστεύω ότι η δική μου εκδοχή είναι καλύτερη, ναι σόρρυ κιόλας ΝΥΤ.

Οι αλλαγές που έγιναν είναι οι εξής: Κόβω το στήθος κοτόπουλου σε κομμάτια και δεν το χρησιμοποιώ ολόκληρο, δεν προσθέτω κρεμμύδι (αυτό προέκυψε  από αφηρημάδα, δεν είχα προσέξει ότι η συνταγή είχε ΚΑΙ κρεμμύδι, αλλά τελικά η εκδοχή χωρίς κρεμμύδι μου άρεσε περισσότερο και το καθιέρωσα και τέλος, το καλύτερο όλων, αντί για κρέμα γάλακτος βάζω γιαούρτι που πιστεύω ταιριάζει πολύ καλύτερα.


Κοτόπουλο και κολοκυθάκι με κάρυ



Υλικά για δύο πιάτα

2 στήθη κοτόπουλου (στο μέγεθος αυτών που είναι σε πακέτο)
4 κολοκυθάκια (μέτρια σε μέγεθος)
2-3 κουταλιές κάρυ (εξαρτάται πόσο πικάντικο θέλετε το πιάτο)
1/2 ποτήρι ζωμό κοτόπουλου
1/2 κεσέ γιαούρτι στραγγιστό 2%
ελαιόλαδο



Κόβουμε το κρέας σε φέτες. Το τοποθετούμε σε ένα μπολ με λίγο ελαιόλαδο και το κάρυ κι ανακατώνουμε με τα δάχτυλα.
Καθαρίζουμε και κόβουμε σε φέτες, όχι πολύ ψιλές, τα κολοκυθάκια. Βάζουμε κι αυτά στο μπολ με το κοτόπουλο κι ανακατώνουμε.
Σε ένα τηγάνι ζεσταίνουμε λίγο ελαιόλαδο. Βάζουμε το κρέας να τηγανιστεί καλά κι από τις δύο πλευρές, βγάζουμε, το απλώνουμε σε ένα αντικολλητικό ταψί και το βάζουμε σε προθερμασμένο φούρνο (όχι ψηλή θερμοκρασία, περίπου 100 βαθμοί είναι καλά, απλά το θέλουμε ζεστό). Στο ίδιο τηγάνι, τηγανίζουμε τα κολοκυθάκια μέχρι να αρχίσουν να παίρνουν χρώμα, τα βγάζουμε και τα βάζουμε στο ταψί με το κολοκύθι.
Ξύνουμε τον πάτο του τηγανιού και ρίχνουμε τον ζωμό. Μόλις μειωθεί στο μισό, βγάζουμε 2-3 κουταλιές και το ανακατώνουμε με το γιαούρτι*. Μόλις μείνει πια 1/3 από τον ζωμό στο τηγάνι, ρίχνουμε το γιαούρτι κι ανακατώνουμε. Μοιράζουμε κοτόπουλο και κολοκυθάκια στα πιάτα κι από πάνω περιχύνουμε με την σάλτσα από γιαούρτι.

*Όσον αφορά το γιαούρτι, εφόσον το χρησιμοποιήσουμε για σάλτσα, καλό είναι:
1) Να είναι σταγγιστό 2% (το καλύτερο για τέτοια περίπτωση)
2) Να το έχουμε βγάλει από το ψυγείο λίγη ώρα πριν ξεκινήσουμε το μαγείρεμα.
3) Να το έχουμε ανακατώσει σε ένα μπολ έτσι ώστε να έχει αποκτήσει κρεμώδη υφή.
4) Να μην το φέρνουμε ξαφνικά σε επαφή με άλλο υλικό πολύ πιο ζεστό, γι'αυτό προτιμότερο είναι να ρίχνουμε λίγο λίγο από αυτό -το ζεστό υλικό- και να ανακατώνουμε συγχρόνως το γιαούρτι.

Ακολουθώντας αυτούς τους κανόνες θα φτιάξετε υπέροχες σάλτσες με γιαούρτι.

Και πριν κλείσουμε για σήμερα, αγαπητοί φίλοι αναγνώστες, να σας πω ότι το συγκεκριμένο πιάτο ταιριάζει πάρα πολύ όμορφα με μια Ρομπόλα!

Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

Μαδρίτη (Μάρτιος 2017)



Εντυπώσεις και διαπιστώσεις -κι οι αναπόφευκτες συγκρίσεις- από την Μαδρίτη, την οποία επισκέφτηκα για πρώτη φορά. Και για να αποφύγουμε παρεξηγήσεις γράφω ως ερασιτέχνης κι ενθουσιώδης παμφάγος περιηγητής και τίποτε άλλο.

Los Jardines del Buen Retiro



Τι με ενθουσίασε: Το φαγητό, το κρασί, η μπύρα και ...τα τσιπς! Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, η Ισπανία μάλλον κοντράρει στα ίσια την Βρετανία στην ποιότητα των αγαπημένων σνακ! Μάλλον τα ισπανικά είναι τα καλύτερα που έχω φάει (κι αν έχω φάει τσιπς στη ζωή μου, εξ ου και ...Crispy, και σε κάθε χώρα που πάω πάντα τα δοκιμάζω). Πολύ νόστιμα, άριστης ποιότητας, μια τεράστια γκάμα από φίρμες και το κυριότερο ότι τα περισσότερα πακέτα είναι διαφανή, πράγμα που σημαίνει ότι μπορείς να δεις το περιεχόμενο. Συν, ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο, ότι σε όσα πακέτα διάβασα τα συστατικά κανένα δεν περιείχε φοινικέλαιο. Σημαντικός αριθμός από τσιπς ήταν τηγανισμένα σε ελαιόλαδο και τα υπόλοιπα σε ηλιέλαιο. Πού τα βρήκα τόσα τσιπς; Πού αλλού, σε σουπερμάρκετ. Γιατί κοιτάτε παράξενα; Δεν επισκέπτεστε ποτέ σουπερμάρκετ όταν είστε στο εξωτερικό; Μα δεν υπάρχει πιο άμεσος τρόπος να διαπιστώσει κανείς τις γαστρονομικές συνήθειες των κατοίκων μιας πόλης με με επίσκεψη σε αυτά.

Mercado de la Paz


Αν δεν είναι του γούστου σας οι επισκέψεις σε σουπερμάρκετ, τι θα λέγατε τότε για τις αγορές; Στη Μαδρίτη βρέθηκα σε τέσσερις- φαίνεται ότι σχεδόν κάθε συνοικία διαθέτει τη δική της! Αν θέλετε να απολαύσετε την νόστιμη, πολύβουη πλευρά των αγορών της πόλης επισκεφτείτε τις κατά τις 2-3 όταν οι Μαδριλένοι έχουν βγει για μεσημεριανό. Αν θέλετε ησυχία πηγαίνετε κατά τις 11 το πρωί που πάνε κι οι γιαγιάδες ή προς το κλείσιμο όταν οι περισσότεροι σιγά σιγά μαζεύουν.

Mercado de la Paz



Οι μαδριλένικες αγορές έχουν μαγαζιά στα οποία ψωνίζεις, έχουν και μαγαζιά στα οποία κάθεσαι και τρως και πίνεις- γι'αυτό γίνεται της τρελής τα μεσημέρια-, είναι πεντακάθαρες, ελκυστικές, λειτουργικές και κυρίως, κοιτώντας, τα προς πώληση καλούδια μαθαίνεις τι τρώνε οι Μαδριλένοι. Τι κρέας προτιμούν, ποια όσπρια επιβάλλονται, ποια ψάρια και κυρίως θαλασσινά -μα τι τυχεροί με τέτοια ποικιλία!- τιμούν, κρασιά εκατοντάδες, μπύρες απίθανες! Οι ισπανικές, ναι!


Mercado de la Paz



Όπου καθίσετε για μπύρα -ή caña καλύτερα- δοκιμάστε οπωσδήποτε ισπανική κι αγνοήστε τις παγκόσμια γνωστές που βρίσκετε κι εδώ. Τόσο τα μεγάλα ονόματα στην ισπανική ζυθοποιία όσο και πιο μικροί παραγωγοί έχουν ανεβάσει τον πήχη βγάζοντας εξαιρετικές μπύρες, μαύρες, ξανθές, κόκκινες, με ευχάριστη ισορροπία στο γλυκόπικρο κι εντυπωσιακά μεν, ελεγχόμενα δε αρώματα.  Αφήστε που θα ενθουσιάσετε τους καμαρέρος.
Οι καμαρέροι -σερβιτόροι- που μας έτυχαν ήταν όχι μόνο ευγενικοί αλλά και πολλοί βοηθητικοί κι ειλικρινείς. Μας προειδοποιούσαν όταν οι μερίδες (raciones) που παίρναμε ήταν τεράστιες και με δική τους πρωτοβουλία- αφού μας εξηγούσαν- έκοβαν την μερίδα μισή. Και την τιμή!
Σαν πας στη Μαδρίτη, θα φας σα Μαδριλένος, και θα απολαύσεις και τα churros σου για πρωινό, αλλά και το cocido σου αλλά και τα orejas a la planca τουτέστιν αυτιά γουρουνιού ψημένα! (μην ταράζεστε, απλά θυμηθείτε τις γαρδούμπες που απολαμβάνετε 😄)

Orejas a la plancha +Restaurante Casa Tía María 


Τα οποία είναι ένας μεζές σούπερ αν και ένα πιάτο σαν αυτό της φωτογραφίας καλό είναι να το μοιραστούν τουλάχιστον τρία άτομα- θυμάμαι ένα βράδυ, μια κυρία στο δίπλα τραπέζι τα καθάρισε μόνη της!
Φιλική συμβουλή, να πηγαίνετε σε μαγαζιά που τρώνε ντόπιοι. Πού θα τα βρείτε; Ψάξτε, ακολουθήστε ή αφήστε το γαστρονομικό σας ένστικτο να σας οδηγήσει.


Περιμένοντας τα πρώτα πιάτα


Άλλη φιλική συμβουλή είναι να επισκεφτείτε ένα παραδοσιακό ζαχαροπλαστείο. Χαζέψτε με την ποικιλία των γλυκών- που είναι απίστευτη- κι αγοράστε ό,τι σας αρέσει.  2 magdalenas, 2 ciegas de Valladolid, 2 teclas de Leon μας στοίχισαν μόλις 3,20 ευρώ και τα ρημάξαμε!

Panaderia Miguel, Calle de Goya, 137


Και μία τελευταία συμβουλή. Πριν φύγετε από τη Μαδρίτη, πιείτε ένα cortado!- ισπανικός καφές τύπου εσπρέσο με λίγο ζεστό γάλα σερβιρισμένο σε μικρό γυάλινο ποτήρι.

Cortado για πρωινό


Συμπέρασμα: Η Μαδρίτη είναι η χαρά του foodie! Τρως καλά, πίνεις καλά, είναι μια απόλαυση το φαγητό σε αυτήν την πόλη! Και το κρασί! Κι η μπύρα! ¡Salud!


Plaza de España

¡Hasta luego Madrid!

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Μετά τις γιορτές #2

Μετά τις γιορτές διαπιστώνεις ότι παρά τα εκατοντάδες "Καλή χρονιά" που άκουσες, η νέα χρονιά είναι το ίδιο άθλια και μίζερη με την προηγούμενη. Μετά τις γιορτές κοιτάς εκνευρισμένη το στολισμένο σπίτι κι αναρωτιέσαι αν θα σπάσεις το ρεκόρ της γειτόνισσας που μια χρονιά ξεστόλισε λίγες μέρες πριν την Καθαρά Δευτέρα. Μετά τις γιορτές εύχεσαι να υπήρχαν κι άλλες γιορτές...

Κατά τη διάρκεια των γιορτών λοιπόν, έκανε πολύ- κι ενίοτε πάρα πολύ κρύο. Και τι καλύτερο για να αντιμετωπιστεί το κρύο από μία σούπα. Προφανώς. Τις δοκιμάσαμε όλες. Ψαρόσουπες, κρεατόσουπες, πατατόσουπες, διαφόρων ειδών λαχανόσουπες κλπ. Δοκιμάσαμε κι αυτήν που ακολουθεί στην σημερινή ανάρτηση. Η οποία ανακηρύχθηκε σούπα της χρονιάς! Με την αξία της!


Αρωματική κοτόσουπα με τζίντζερ, κορίανδρο και κουρκουμά




Υλικά για 2-3 άτομα

1/2 κοτόπουλο ελευθέρας βοσκής (ή 2 μεγάλα μπούτια με την σπάλα)
1 μεγάλο άσπρο κρεμμύδι χοντροκομμένο
1 μεγάλο καρότο καθαρισμένο και κομμένο σε χοντρές ροδέλες
1 στικ σέλερι κομμένο σε φέτες
1 μικρό φινόκιο κομμένο σε χοντρές φέτες
4-5 φέτες φρέσκο τζίντζερ
2 σκελίδες σκόρδο
1 δαφνόφυλλο
λίγο αλάτι

+

1 κουταλάκι του γλυκού κουρκουμά
1/2 κουταλάκι του γλυκού σπόροι κορίανδρου κοπανισμένοι
1/2 κουταλάκι γλυκού μπούκοβο (κατά προτίμηση καυτερό...λόγω ακραίων καιρικών συνθηκών! ☃)
100 γραμμάρια ρύζι. Χρησιμοποίησα το ανάμεικτο parboiled με άγριο ρύζι της Agrino και το αποτέλεσμα ήταν ιδανικό.
αλάτι
χυμός λεμονιού

Σε μια μεγάλη κατσαρόλα βάζουμε τα κομμένα λαχανικά, κρεμμύδι, σέλερι, καρότο, φινόκιο, συν το τζίντζερ, σκόρδο και δαφνόφυλλο, με το κοτόπουλο και σκεπάζουμε με νερό. Ρίχνουμε λίγο αλάτι. Τοποθετούμε την κατσαρόλα στην κουζίνα σε μέτρια προς έντονη φωτιά. Μόλις αρχίσει να βράζει, ξαφρίζουμε όσο χρειάζεται, κατεβάζουμε την φωτιά σε μέτρια ένταση κι αφήνουμε να βράσει το φαγητό με μισοσκεπασμένη την κατσαρόλα για 1 ώρα.

Βγάζουμε το κοτόπουλο και τα λαχανικά και σουρώνουμε τον ζωμό σε άλλη κατσαρόλα. Την βάζουμε στο μάτι κι αυξάνουμε την ένταση της φωτιάς. Σε αυτήν ρίχνουμε τον κουρκουμά, τους κοπανισμένους σπόρους κορίανδρου, το μπούκοβο. Ανακατώνουμε. Μόλις πάρει μια καλή βράση ρίχνουμε το ρύζι κι αφήνουμε να βράσει όσο χρειάζεται (εξαρτάται από το ρύζι που έχουμε επιλέξει).

Εν τω μεταξύ όσο βράζει το ρύζι, αφαιρούμε το κρέας από το κοτόπουλο και το κόβουμε σε μπουκιές.

Μόλις είναι έτοιμη η σούπα δοκιμάζουμε για αλάτι, διορθώνουμε και ρίχνουμε το χυμό λεμονιού (όσο θέλουμε). Σερβίρουμε αμέσως μοιράζοντας το κρέας στα πιάτα και σερβίροντας από πάνω την σούπα. Αν θέλουμε ψιλοκόβουμε κάποια από τα λαχανικά που έχουν μείνει και τα σερβίρουμε κι αυτά μες στη σούπα.


Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

Μετά τις γιορτές #1

Μετά τις γιορτές αισθάνεσαι αποπροσανατολισμένος γιατί εν τω μεταξύ έχεις χαλαρώσει από τον ρυθμό των πολλαπλών αργιών. Μετά τις γιορτές περιφέρεσαι μες στο σπίτι εκνευρισμένος με τον ίδιο σου τον εαυτό που υπέκυψε στον υπερβολικό στολισμό (γιατί ποιος θα τα μαζέψει, για μάντεψε;). Μετά τις γιορτές, αναπολείς και συγχρόνως απολογείσαι για όλα τα ωραία πιάτα που ετοίμασες και τίμησες!

Μετά τις γιορτές αποφάσισα να αναρτήσω δύο πιάτα που έφτιαξα για πρώτη φορά, τιμώντας το "έθιμο" να ετοιμάζω και κάτι καινούργιο μες στις γιορτές κι ήταν τελικά ό,τι καλύτερο έφτιαξα για να αποχαιρετήσω έναν πολύ δύσκολο, στρυφνό χρόνο.
Το πρώτο αφορά πρόγευμα, το ετοίμασα το τελευταίο πρωινό του 2016, και με άφησε έκπληκτη! Τόσο νόστιμο που δημιούργησε αίσθημα ευφορίας κι αγαλλίασης! Και δεν υπερβάλλω! Κι ευτυχώς είχα φτιάξει αρκετή ζύμη και για την επόμενη μέρα, την πρώτη του 2017!


Pancakes με γιαούρτι, λεμόνι και παπαρουνόσπορο
(συνταγή από την NYT ελαφρώς τροποποιημένη)



Υλικά για 12 κομμάτια περίπου

2/3 κεσέ γιαούρτι στραγγιστό 2%
1/2 φλιτζάνι γάλα πλήρες
2 αυγά
1 φλιτζάνι αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κουταλιά μέλι
1 κουταλιά παπαρουνόσπορο
1 κουταλάκι μαγειρική σόδα
1 κουταλάκι baking powder
1 πρέζα αλάτι
ξύσμα ενός λεμονιού.
ελαιόλαδο (ή βούτυρο, ή ό,τι προτιμάτε) για το τηγάνισμα
2-3 κουταλιές από την αγαπημένη σας μαρμελάδα

Σε ένα μεγάλο μπολ χτυπάμε καλά -με τον αβγοδάρτη- το γιαούρτι με το γάλα, τα αυγά, το μέλι και το ξύσμα.
Σε ένα άλλο μπολ ανακατώνουμε το αλεύρι, με την σόδα, το αλάτι, το baking powder και τον παπαρουνόσπορο.

Στο μπολ με το μείγμα γιαούρτι-γάλα ρίχνουμε το μείγμα με το αλεύρι κι ανακατώνουμε μέχρι να πάρουμε ένα ομοιογενές πηχτό μείγμα. Η ζύμη των pancakes είναι πάντα πιο πηχτή από αυτή των κρεπών.

Τώρα, όσοι έχουν το ειδικό τηγάνι για pancakes (έτσι από περιέργεια το έχει κανείς;;;) τηγανίζουν εκεί τα pancakes, εύκολα κι ωραία. Οι υπόλοιποι βολευόμαστε με αντικολλητικό, βαρύ τηγάνι. Ζεσταίνουμε σε αυτό λάδι ή βούτυρο και ρίχνουμε σε 2-3 σημεία- ανάλογα με το μέγεθος του τηγανιού, λίγη ζύμη έτσι ώστε να σχηματιστούν pancakes χωρίς να ακουμπούν μεταξύ τους. Ψήνουμε από τη μια μεριά και πολύ γρήγορα αναποδογυρίζουμε. Μπορεί να φύγει λίγη ζύμη κατά το αναποδογύρισμα αλλά δεν πειράζει. Αφού ψηθούν κι από την άλλη μεριά, τα βγάζουμε και συνεχίζουμε με την επόμενη παρτίδα. Αν θέλουμε, σε αλλαγή παρτίδας, λαδώνουμε(ή βουτυρώνουμε) ελαφρώς το τηγάνι.

Σερβίρονται αμέσως με μαρμελάδα της αρεσκείας σας. Τα έφαγα με μαρμελάδα άγριων μύρτιλων και οι γεύσεις ταίριαξαν υπέροχα.





Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

Το γαστρονομικό Top 10 για το 2016

Επισήμανση: Πρόκειται για προσωπική λίστα -τουτέστιν το κατά Crispy Top 10-  κι αφορά δέκα διαπιστώσεις ή ανακαλύψεις που αφορούν την υποφαινόμενη -και μόνο κι όχι την παγκόσμια γαστρονομική σκηνή, δεν γράφω δα και στο Saveur, τρομάρα μου - όπως προέκυψαν κατά τη διάρκεια αυτού του δύσκολου χρόνου που -επιτέλους- φεύγει.

💧💧💧


1. Nolan. Το νέο εστιατόριο που βρίσκεται στη γωνία Απόλλωνος & Βουλής, το ανακάλυψα τέλη Φλεβάρη- δεν είχε κλείσει ούτε δύο μήνες ζωής- περνώντας απ'έξω και διαβάζοντας το λιτά γραμμένο μενού, το οποίο μου εξήψε την λαχτάρα να δοκιμάσω μια κουζίνα fusion με σαφείς ιαπωνικές αναφορές. Έτσι κι έγινε, πέρασα την ομολογουμένως βαριά πόρτα, έκατσα, έφαγα κι από τότε περνώ από εκεί απαραιτήτως μια-δυο φορές το μήνα, ή να δοκιμάσω κάποια από τις ιδιόρρυθμες σαλάτες, ή να "ξαναχτυπήσω" τα πολυαγαπημένα μου korroke, ή το περίφημο ΝFC (Νolan Fried Chicken) ή κάποιο από τα πιάτα που ετοιμάζονται με τα πιο φρέσκα ψάρια. Εδώ δοκίμασα κι ένα από τα ιδανικότερα επιδόρπια το γλυκό με κρέμα καφέ και σως μελάσα.



2. Και μιας και μιλάμε για επιδόρπια, το κορυφαίο του 2016 ήταν εκείνο το λαχταριστό ζεστό γαλακτομπούρεκο στο Eva's Garden στην Φολέγανδρο με το ιδανικά κρουστό φύλλο και το χείμαρρο υπέροχης, αρωματισμένη με πορτοκάλι, κρέμας!


3. Από την Φολέγανδρο στη Σίφνο και συγκεκριμένα στον Πλατύ Γιαλό. Δύο εστιατόρια, το fish and wine bar Ωμέγα 3 , με την κουζίνα του να "κοιτά" τη θάλασσα και μια αξιοθαύμαστη wine list να την συνοδεύει, ένα ιδανικό concept για την υποφαινόμενη. Το εστιατόριο το ανακάλυψα φέτος αν κι είναι τουλάχιστον τριών χρόνων, σε αντίθεση με το γειτονικό εστιατόριο Maiolica που άνοιξε φέτος και σερβίρει ωραιότατη μεσογειακή κουζίνα face a la mer. Περισσότερα για τα δύο εστιατόρια είχα γράψει: εδώ.


4. Στο Maiolica απόλαυσα το ένα από τα δύο πιάτα που κατατάσσω στα κορυφαία του 2016: Μύδια αχνιστά σε σάλτσα από σαφράν. Ακόμα και τώρα μες το καταχείμωνο ονειρεύομαι τη γεύση του! Το άλλο πιάτο είναι η ψαρόσουπα στην Αστυφαγιά στο Σχοινώντα της Αστυπάλαιας. Φτιαγμένη με την σχολαστική φροντίδα του Θανάση, δεν θες να αδειάσει ποτέ η κατσαρόλα.





5. Στον απόηχο των ταξιδιών της φετινής χρονιάς κι από την επίσκεψη στην Αιώνια Πόλη, προστίθεται κι η ωδή στην pasta cacio e pepe. Η κλασική αυτή μακαρονάδα της Ρώμης είναι η απόλυτη pasta της απλότητας, ένα χαϊκού φτιαγμένο με δύο μόνο υλικά και μια τεχνική που της προσθέτει όγκο, ουσία, γεύση, υφή!  Είναι ένα φαινόμενο, η cucina povera στα καλύτερα της κι όπως διαπίστωσα πριν λίγες μέρες δεν την χορταίνω κι ευτύχησα να απολαύσω μια από τις καλύτερες εκδοχές της:

Cacio e Pepe @ Al Gallinaccio



6. Πίσω πάλι στα ελληνικά εδάφη συνεχίζοντας με ύμνους κι ωδές. Αυτή τη φορά, τα λόγια είναι περιττά! Πίνουμε στην υγειά των υπέροχων λευκών ποικιλιών που χρόνο με το χρόνο- μέσω των αξιοθαύμαστων οινοπαραγωγών- δίνουν όλα και καλύτερα, όλο και πιο ενδιαφέροντα και πολύπλοκα κρασιά. Τα φετινά αγαπημένα:
Μοσχοφίλερο Μποσινάκη
Μαλαγουζιά Αργυρίου
Βιδιανό (Κλήμα) Καραβιτάκη


7. Σημαντική ανακάλυψη -κι εντελώς τυχαία μάλιστα!- η εταιρία botilia, η οποία αγαπά ιδιαίτερα τους μικρούς παραγωγούς και χάρη σε αυτούς ανακάλυψα κρασιά κι οινοποιία που ούτε καν ήξερα ότι υπήρχαν! Από τη Σύρο, την Σαμοθράκη, τους Λειψούς κι άλλα μέρη γνωστά και μη για την παραγωγή κρασιού! Ένα ακόμη συν είναι ότι είναι πολύ εξυπηρετικοί και η παραγγελία έρχεται σχεδόν αμέσως!

8. Με χαρά διαπίστωσα ότι σας έπεισα ότι ο συνδυασμός σοκολάτα-αχλάδι είναι αχτύπητος! Τα σχόλια για το κέικ που ανάρτησα πριν από λίγο καιρό είχε μεγάλη επιτυχία κι από σχόλια που έχουν έρθει ή ακούω, αρέσει πάρα πολύ! Έτσι είναι, το αχλάδι είναι το τέλειο φρούτο για γλυκό κι είναι από τα ελάχιστα που πραγματικά ταιριάζουν με την σοκολάτα.


9. Μια κι ο λόγος είναι στην σοκολάτα, διαπίστωσα ότι φέτος έφαγα ελάχιστη. Λίγο περίεργο κι ασυνήθιστο αλλά να, για παράδειγμα, από τον Μάρτη δεν έχω φάει σοκολάτα! Ίσως επειδή έχω ανεβάσει τα στάνταρντ ως προς την ποιότητα, οπότε προτιμώ λίγο και πολύ καλό- κι ας είναι ακριβό. Ίσως φταίει η ακατάσχετη υπερβολή με σοκολάτα που βλέπω παντού. Εντάξει είναι εθιστική αλλά υπάρχει και το μέτρο κι όταν μου προτείνουν γλυκά με υπερβολική δόση σοκολάτας λέω πια, ευχαριστώ αλλά όχι.

10. Σε αντίθεση με την σοκολάτα, αυτή η χρονιά ήταν γεμάτη ...αυγά! Δεν πέρασε μέρα χωρίς να φάω αυγό με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Αβγό με βήτα, αυγό με ύψιλον, αυγό τηγανητό, βραστό, σε γλυκό, σε φαγητό, πάντα το ψυγείο έχει αυγά, πάντα ψάχνω για καλής ποιότητας αυγά. Οι δύο αγαπημένες μου συνταγές με αυγά που ανάρτησα φέτος είναι αυτή κι αυτή. Και τις δύο συνταγές τις έχω φτιάξει άπειρες φορές φέτος, μόλις χθες τη δεύτερη με την γλυκοπατάτα!
Α, η γλυκοπατάτα. Αυτήν δεν σας έχω πείσει ακόμα να την αγαπήσετε. Ίσως από τον νέο χρόνο! 😄

❤❤❤

Καλό, όμορφο, δημιουργικό, αγαπησιάρικο, ερωτικό, και πολύ πολύ νόστιμο 2017 σε όλες κι όλους! Πάντα με υγεία που είναι το πολυτιμότερο αγαθό. Και ποτέ με πολέμους, πουθενά. Και δεν ξεχνάμε όσους μας έχουν ανάγκη, συναισθηματική, υλική, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ας δείξουμε αγάπη.